Warning: Creating default object from empty value in /srv/psa05/hrmexpertise.nl/subdomains/blog/httpdocs/wp-content/plugins/download-monitor/classes/download_taxonomies.class.php on line 156 Warning: Creating default object from empty value in /srv/psa05/hrmexpertise.nl/subdomains/blog/httpdocs/wp-content/plugins/download-monitor/classes/download_taxonomies.class.php on line 156 Warning: Creating default object from empty value in /srv/psa05/hrmexpertise.nl/subdomains/blog/httpdocs/wp-content/plugins/download-monitor/classes/download_taxonomies.class.php on line 156 Warning: Creating default object from empty value in /srv/psa05/hrmexpertise.nl/subdomains/blog/httpdocs/wp-content/plugins/download-monitor/classes/download_taxonomies.class.php on line 156 Uitstelgedrag op het werk | Expertisecentrum Human Resource Management & Organizational Behavior

Uitstelgedrag op het werk

door Bernard Nijstad

Onderzoek

Waarschijnlijk heeft de meerderheid van werknemers (en managers!) er wel eens last van: het uitstellen van een taak. En meestal leidt dit niet tot betere prestaties: het werk moet dan op het laatste moment worden gedaan, onder druk en in korte tijd. Werknemers staan daarin niet alleen. Onderzoek suggereert dat uitstelgedrag voorkomt bij 80%-95% van studenten (en bij 50% leidt het tot problemen, zoals lagere cijfers), dat door uitstelgedrag mensen te laat zijn met het betalen van hun belastingen (en dat dit in de VS de gemiddelde belastingbetaler $400 kost), en dat patiënten keuzes rondom hun behandeling soms te lang uitstellen (met mogelijk dramatische consequenties) is ook bekend. Het is daarom van belang te weten wat uitstelgedrag veroorzaakt en hoe dit mogelijk kan worden gereduceerd.

In de wetenschappelijke literatuur wordt voor uitstelgedrag vaak de term procrastinatie gebruikt. De term komt uit het Latijn, waarin pro de betekenis heeft van “voor” of “vooruit” en crastinus refereert aan “tot morgen”. Procrastinatie wordt gedefinieerd als het vrijwillig uitstellen van een voorgenomen handeling hoewel de persoon verwacht dat dit tot slechtere resultaten leidt. Hierin zit dan ook het probleem: vaak stellen mensen willens en wetens een taak uit hoewel ze ook wel weten dat ze dit beter niet kunnen doen.

Wat zijn nu precies de oorzaken van uitstelgedrag? Allereerst is het zo dat sommige mensen meer geneigd zijn tot uitstel dan anderen. Bijvoorbeeld laat tweelingenonderzoek zien dat ongeveer 22% van uitstelgedrag toe te schrijven is aan genetische factoren. Ook is het zo dat de geneigdheid tot uitstelgedrag redelijk stabiel is, zelfs over langere tijd (10 jaar), en dat bepaalde persoonlijkheidseigenschappen consistent en hoog met uitstelgedrag correleren. De belangrijkste daarvan is, niet verbazingwekkend, gewetensvolheid (één van de basisdimensies van persoonlijkheid): personen die zorgvuldig zijn, gericht zijn op prestaties, en betrouwbaar zijn vertonen minder uitstelgedrag. Daarbij gaat het in belangrijke mate om zelfcontrole, ofwel je tot iets kunnen zetten hoewel je er misschien niet zo veel zin in hebt. Ook andere persoonlijkheidsdimensies zijn gerelateerd aan uitstelgedrag, zoals emotionele stabiliteit en impulsiviteit. Impulsieve mensen, bijvoorbeeld, laten zich door andere zaken afleiden, terwijl ze eigenlijk beter aan het werk hadden kunnen gaan. In een recent onderzoek onder studenten van onze faculteit was bijvoorbeeld impulsiviteit een belangrijke voorspeller van uitstelgedrag, en waren lagere cijfers een belangrijke consequentie van uitstelgedrag.

Ten tweede is het zo dat niet iedere taak wordt uitgesteld. Dit geldt natuurlijk vooral voor vervelende taken. Het geldt ook voor taken waarvan we het gevoel hebben dat we ze niet zo goed kunnen: mensen die er meer vertrouwen in hebben dat ze een taak goed kunnen volbrengen (hoge eigen-effectiviteit) hebben minder de neiging om deze uit te stellen. Ook is het zo dat het van belang is wanneer de gevolgen van uitstel merkbaar zijn. Als negatieve gevolgen van uitstel zich op korte termijn aandienen, dan wordt er minder uitgesteld dan wanneer dit pas later het geval is.

Hoe uitstelgedrag te reduceren is volgt hieruit. Hierbij wat (gratis) advies:
1. Zorg ervoor dat medewerkers er vertrouwen in hebben dat ze de taken die ze krijgen adequaat kunnen uitvoeren. Een laag gevoel van eigen-effectiviteit leidt eerder tot uitstel. Als medewerkers zich minder competent voelen, geef dan positieve feedback of biedt trainingen aan.
2. Als een taak vervelend is of wordt gevonden, is het misschien zinvol om de taak toe te wijzen aan iemand die deze minder vervelend vindt of aan iemand die een sterkere zelfcontrole heeft.
3. Zorg voor snelle feedback. Dit kan door de taak op te knippen in kleinere onderdelen, en steeds per onderdeel een deadline te geven. De gevolgen van het (niet) doen van een taak zijn dan eerder merkbaar, en uitstelgedrag zal afnemen.
4. Zorg voor weinig afleiding. Als een taak vervelend is, of als medewerkers er weinig zin in hebben, dan zullen ze eerder de neiging krijgen iets anders te gaan doen. Limiteer die mogelijkheden.
5. Probeer de taak leuker te maken. Dit kan bijvoorbeeld door medewerkers meer inbreng te geven in de manier waarop de taak wordt uitgevoerd of door elementen eraan toe te voegen (die wellicht wel interessant of uitdagend zijn). Dit zal niet altijd mogelijk zijn, maar is wellicht de moeite waard als bepaalde taken steeds terugkeren.
En nu natuurlijk niet te lang wachten met het doorvoeren van deze maatregelen.

Dit artikel is grotendeels gebaseerd op:
Steel, P. (2007). The nature of procrastination: A meta-analytic and theoretical review of a quintessential self-regulatory failure. Psychological Bulletin, 133, 65-94.

Bookmark and Share